Çocuklarım… Benim Çocuklarım! Atatürk’ün Türk Gençliğini Son Kez Selamlamasının Hikayesi

Ozlem Dogan 19 Mayıs 2020

Tarih 29 Ekim 1938, Dolmabahçe Sarayı’nın penceresinden askeri lise öğrencilerine el sallayan Atatürk, Türk gençliğini son kez selamlamıştı.

Ankara Hipodromu’ndaki törenler öncesinde Celal Bayar, Ata’nın orduya mesajını okurken, O, sarayda hasta yatağında Salih Bozok’a durup durup, “Ah Ankara’ya gidemedik…” diye yakınıyordu.

Akşam olunca havai fişekler gökyüzünü inletmeye başladı. Atatürk sofracı Kamil’e gürültüleri sordu. O da ‘Gök gürlüyor Paşam’ dedi ama Gazi inanır mı? ‘Hadi enayi’ diye yanıt verdi. O sırada hiç beklenmedik bir şey oldu. 29 Ekim törenlerinden dönen Kuleli Askeri Lisesi öğrencilerini taşıyan vapur Dolmabahçe önünden geçiyordu.

‘Atamızı görmek istiyoruz’ diye bağıran öğrenciler ardından da İstiklal Marşı’nı ve 10. Yıl Marşı’nı söylemeye başladılar. Silah arkadaşı Kılıç Ali, hemen pencereye koştu. Arkasına baktığında yatağında doğrulmuş, oturuyordu Paşa. ‘Çocuklarım… Benim çocuklarım…’ diye fısıldadı. Ardından giyinip Dolmabahçe’nin penceresinden Türk gençliğini son kez selamladı…

29 Ekim 1938…Cumhuriyet Bayramı…

Atatürk ve Türk gençliği

Artık Ata’nın sağlık durumu, fevkalade vahim. Odasında, yarı uyku halinde, bitkin bir şekilde yatıyor.

Advertisements
Advertisements

Yaşamından umut kesilmiş, her an her şey olabilir…

Atatürk ve Türk gençliği-1

Oysa o, Ankara’daki törenlere katılmak istemiş, hatta hipodromda, Atatürk’ün şeref locasına yorulmadan çıkabilmesi için bir asansör yaptırılmış, ama ne mümkün?

‘Ne olacaksam orada olayım’ diyen Atatürk doktorlara, ‘Bütün mesuliyet benimdir… Ankara’ya mutlaka gideceğim’ demiştir, ama artık yatağından bile kalkamamaktadır.

O sırada Dolmabahçe Sarayının önünden iyice yakın geçen bir vapurun içi askeri Lise öğrencileriyle dolu…

Eski vapur

Cumhurbaşkanlığı boyunca ilk kez Ankara’daki törenlere katılamayan ve durumu oldukça ağır olan Atatürk’ü görmek isteyen öğrenciler, göz yaşları içerisinde, ellerindeki bayrakları, çiçekleri ve şapkalarını sallayarak haykırıyorlar…

‘Atamızı görmek istiyoruz!’

Atatürk ve Türk gençliği-2

Sonra birden hep bir ağızdan söylemeye başladıkları İstiklal Marşı ile Dolmabahçe Sarayı inliyor…Bu sırada yanında gene manevi kızı Gökçen olan Atatürk, gençlerin sesini duyarak heyecanlanır, yatağında doğrulur ve heyecanla pencereden bakan Sabiha Gökçen’e seslenir:

Advertisements
Advertisements

‘Bak Gökçen, gençlerimin sesi… Duydun mu beni istiyorlar…’

Atatürk ve Türk gençliği-3

‘Evet paşam’ der Gökçen, ‘Bir vapur dolusu genç… Askeri Lise öğrencileri… Cumhuriyet Bayramı törenlerinden dönüyor olmalılar’

Atatürk ‘Çocuklarım… Benim çocuklarım…’ diye fısıldar, gözlerinden yaşlar süzülmektedir.

Atatürk ve Türk gençliği-5

Bu sırada içeriye Doktor Neşet Ömer ve Salih Bozok girer. Atatürk heyecanını onlarla paylaşır. ‘Duyuyor musunuz?’ ‘Evet Paşam’ derler gözleri dolarak ‘Duyuyoruz…’

‘Onlar, Cumhuriyeti emanet ettiğim gençlerimiz’ der gururla

Atatürk ve Türk gençliği-6

Atatürk Sanki bir anda iyileşmiş, güçlenmiş gibidir.

Atatürk ve Türk gençliği-8

Oysa Atatürk’ün odasının yanındaki nöbet odasında Kılıç Ali, pencereyi açmış, gençlere ‘Gidin!’ diye işaret etmektedir. Ancak gençler iyice coşmuştur. ‘Yaşa Atatürk, Varol Atatürk!’ diye bağırmakta, bazı gençler vapurdan suya atlayarak, saraya doğru yüzmeye çalışmakta, ‘Atamızı görmek istiyoruz!’ diye haykırmaktadır.

Advertisements
Advertisements

‘Çocuklarımı görmek istiyorum…’

Atatürk ve Türk gençliği-9
Atatürk’ün Türk gençliğini son kez selamlaması

Atatürk ‘Çocuklarımı görmek istiyorum. Buraya kadar gelmişler, hiç değilse onlara el sallamalıyım, beni pencereye götürün!’ emrini verir. Doktor Neşet Ömer ‘Fakat Paşam…’ diyecek olur, Atatürk doktorun itirazına sertçe yanıt verir: ‘Nedir fakat?’ Doktor susar. Salih Bozok hemen pencere önüne bir koltuk koyar. Sonra Atatürk’ü giydirirler. Bu giyinme ona büyük ıstırap verir, ama yüzünden boncuk boncuk terler süzüldüğü halde, sesini çıkartmaz.

Nöbet odasından koşup gelen Kılıç Ali’nin de yardımıyla Ata’yı penceredeki bir koltuğa götürüp oturturlar.

Atatürk ve Türk gençliği-7

Atatürk giyinmiş, başı dik, sanki hiç günleri sayılı bir hasta değilmiş gibi, gençlere gülümseyerek el sallar.

Atatürk Dolmabahçe penceresinden el sallıyor
Atatürk’ün Türk gençliğini son kez selamlaması

Gençler Atatürk’ü pencerede görünce, iyice coşarlar ve sanki denizde kıyamet kopar.

Atatürk ve Türk gençliği-10

Hep beraber alkışlayıp, ‘Büyük Atatürk’ diye haykırdıklarında, yer gök inler. Gençlerden birkaçı daha üniformalarıyla vapurdan atlayarak Ata’larına doğru yüzmeye, marşlar söylemeye başlar. Bu manzarayla fevkalade duygulanarak ağlayan Atatürk’ün gençlere salladığı eli, gittikçe gücünü kaybederek yana düşer…Gözyaşları içerisinde ‘Yoruldum…’ der. Kılıç Ali ve Salih Bozok, onu koltuğu ile kucaklayarak, yatağının yanına getirirlerken, dışarıdan gelen tezahürat sesi, gittikçe yükselmektedir.

Advertisements
Advertisements

‘Onları gördüğüm için mutluyum’ derken, Atatürk’ün gözlerinden yaşlar süzülmektedir…

Atatürk ve Türk gençliği-11

Bu selamlama, Atatürk’ün Türk gençliği ile son vedalaşmasıdır…

İlginizi çekebilecek diğer içerikler